Moje myśli... mój świat

Parę miesięcy przerwy...
Miałam tu już nigdy nic nie napisać ale hmmm zdałam sobie sprawę, że potrzebuje miejsca gdzie mogę napisać to o czym myślę.

Dziś jest 22 października- dni coraz zimniejsze, coraz większa chandra.
Czekam aż pęknę, może wtedy będę czuć się lepiej. Zdałam sobie sprawę, że powinnam zostać aktorką. Żaden przyjaciel nie widzi mojego wewnętrznego smutku, tego,że pod maską szczęście, wesołości jest smutek.
Przyjaciele uważają mnie za najbardziej wesołą dziewczynę jaką znają...
Jeśli oni nie widzą mojego cierpienia to może nie powinnam ich nazywać przyjaciółmi...
Wiem, że użalam się nad sobą. Jednak nikt czytać tego nie musi. JA się ciesze, że to co mnie "męczy" mogę napisać tutaj.

Kolejne dni, jeszcze większe zamieszanie w głowie. Nie wiem co się dzieję, nie wiem jak mam postępować. Wiem tylko, że przez ten wolny czas od szkoły, stało się wiele rzeczy...
Myślałam, że wszystko układa się wspaniale.
A teraz mam mętlik w głowie.

Dzisiaj zauważyłam, że nie można żyć marzeniami, które się nie spełniają. Czas leci a ja nie robię się młodsza... Wiem, że bez marzeń, życie jest puste, jednak z nimi nie jest wcale lepiej. Mając je, myślisz o tym żeby je spełnić. Nie zauważasz tego co się dzieję obok. Tak przynajmniej jest w moim przypadku. Uganiam się za ludźmi, rzeczami, które nigdy nie będą moje. A teraz zobaczyłam ile mogłam mieć, gdybym popatrzyła obok...

Dlaczego nie potrafię powiedzieć komuś co myślę??!!
Dlaczego chowam się za uśmiechem, żartami?
A prawda ciągle jest we mnie.
Czuje coraz większy ból. Mam już problem z patrzeniem na tą osobę. Nie wiem o czym mamy rozmawiać. Coraz częściej między nami jest cisza, pustka.

Najgorsze jest to, że to on wyciągnął mnie z "bagna" w którym kiedyś żyłam. Jestem mu za to bardzo wdzięczna. Jednak teraz mam dość.

Nie wiem, czy to ja się zmieniłam ??
Zaczęłam zauważać inne cechy tej osoby.
Może on zawsze taki był.
A ja ??
dorosłam

"Jak mogę pożegnać osobę, która jest blisko mnie? Jak mam go pocieszyć? Powiedzieć, że wszystko będzie dobrze... jeśli ja sama, już w to nie mogę uwierzyć. Z dnia na dzień bliska mi osoba odchodzi, żegna się ze mną.
Sami nie wiemy, ile zostało nam razem czasu."

Nie, nie pisze tu o śmierci lecz o rozstaniu. O tym, że nasz świat jest okrutny. Myślałam, że miłość, przyjaźń może trwać wiecznie.

Przez ostatnie tygodnie zobaczyłam, że osoba która była moim najlepszym przyjacielem, jest tak naprawdę całkowicie inna. Ja byłam tylko poczekalnią na nowych i lepszych znajomych.

Nie wiem co mam zrobić. Ponieważ nadal z tą osobą rozmawiam i nikt nie zauważył zmiany między nami. Nadal razem żartujemy itp. więc z zewnątrz wszystko wygląda ok.

Mam nadzieję, że wszystko się jakoś ułoży.

Dzisiaj mam zjebany dzień. Nic nie wychodzi tak jak bym chciała. Czasami, chciałabym żeby ludzie zniknęli. Byłabym sama. Nie miała bym przez nich tylu problemów.

nie mogę się doczekać końca tego tygodnia. Najchętniej bym zapomniała o tym dniu.

Jedyne z czego się ciesze to, że dni mijają.
Razem z nią zima!!

;( :(

Wstaje rano patrze przez okno ŚNIEG!! Myślę o nie... idę do drugiego okna też ścieg!! Musiało mi się przywidzieć.
Sprawdzam to jeszcze- idę po schodach na dół patrze ŚNIEG!!!
O NIEEEE
Idę do kuchni, salonu, jadalni, do pokoju siostry, rodziców i wszędzie widzę ŚNIEG!!


Ja chce ciepło!!
Idę spać, poddaję się... może jak wstanę to już zniknie??

lubię PONIEDZIAŁEK?
Rano wstałam tylko dzięki mamie... Myślałam, że to będzie masakryczny dzień, a jest bardzo ciekawy.
Znalazłam wczoraj świetne Anime :P i dzięki temu mam świetny humor :D
Oglądał ktoś kiedyś SKIP BEAT?? Jeśli nie, to radze obejrzeć jest naprawdę świetne.
Idę oglądać!! ;*

Hmm jest to mój pierwszy blog :) więc mam nadzieje, że przetrwa.
Mówią na mnie Karin, mam 17lat. Mieszkam gdzieś w Polsce (może kiedyś napisze gdzie).
Byłam z natury cicha i nieśmiała ale przez ostatni rok moje życie bardzo się zmieniło.
Przeszłam od cichej,dręczonej przez innych ludzi do szalonej i zwariowanej osoby.
Dzięki temu widzę jak bardzo środowisko w jakim się znajdujemy ma wpływ na człowieka.
Mam nadzieje, że większość z notek będzie wesołych a nie tak jak ta...

Mam rade dla wszystkich osób czytających to co pisze PAMIĘTAJCIE, ŻE NAWET JEŚLI ŻYCIE JEST ZŁE, TO KIEDYŚ ZNAJDZIE SIĘ KTOŚ KTO WAS POCIESZY. JA JESTEM SZCZĘŚLIWA, ŻE MAM ZŁE WSPOMNIENIA BO DZIĘKI TEMU PATRZE INACZEJ NA ŚWIAT I DOBRYCH LUDZI KOŁO MNIE.